باید برای زمستان کتی گرم بخرم،
با جیب هایی برای دستانم،
تن های تنها،
زود یخ میزنند...


زخــــــم هـــــــایَتـــ را پـــِنهان ڪُن ؛
ایــنجــــا مــَـــــرבُم
زیـــــاבے بـــــــــا نــــَـــمَک شـــــــבه اَنـــב ...

چه سخت ..
هم پاييز باشد !
هم ابر باشد !..
هم باران باشد ..!
هم خيابان ِ خيس باشد ..
امـــــا..
نه تـــــو باشي ..
نه دستي براي فشردن باشد !..
نه پايي براي قدم زدن باشد و ..
نه نگاهـــي براي زل زدن ......
.jpg)

اینـــــــــــــــــجا
بـــــــــــــــــــــجز دوری تـــــــــو
چیـــزی بــه مــــــــــن نزدیک نیـــــــــسـت …


” خداحافظی ات ” عجب خرابه ای به بار آورده!
نگاه کن… مدت هاست در تلاشند! مرا از زیر آوار تنهایی هایم بیرون کشند…


شمع داني به دم مرگ به پروانه چه گفت؟
گفت اي عاشق بيچاره فراموش شوي
سوخت پروانه ولي خوب جوابش را داد
گفت طولي نکشد نيز تو خاموش شوي

هیچ وقت نفهمیدم که کوه ، اونقدر سنگ بود که تنها شد ، یا اونقدر که تنها بود سنگ شد ...


خاطرات مثه یه تیغ کند میمونه
که رو رگت میکشی......
نمی بره .....
اما تا میتونه زخمی میکنه...


تلخ میگذرد این روز ها....
که قرار است از تو
که آرام جان لحظه هایم بوده ای..
برای دلم
یک انسان معمولی بسازم...


چـــوپان قــصه مــا دروغگــــو نـبـود ،،، !!
تـنـها بــــود ... !!
و از درد تـنـهـــایی بـــود کـــہ داد مـیزد گـرگــــ گـرگــــ گـرگــــ ....
ولــی افســـــوس کــه هـیـچ کــــــــــس تـنـهـایـیـشــــ را نـمـی فـهـمـیـد ...
تـنـهـــــا کــســــ ــی کـه فـهـمـیـد او تـنـهــاسـتــــــ ــ ... ....
گـرگـــــ ــــ بـود ...!!

ﻣــﯽ ﺭﻭﯼ
ﻭ ﻧﻤــﯽ ﺩﺍﻧــﯽ
ﻏــــﻢ ﻫﺎ ﻣﺜــﻞ ﻻﺵ ﺧــــﻮﺭ
ﻣﻨﺘﻈـــــﺮ ﺭﻓﺘـــﻦــﺕ ﻫﺴﺘﻨــﺪ...

صبر کن ای سهراب!!! گفته بودی :قایقی خواهم ساخت دور خواهم شد از این خاک غریب. قایقت جا دارد؟ من هم از همهمه اهل زمین بیزارم.


" فراموشت کرده ام "
دیگر پشت هیچ پنجره ای
در انتظارت نیستـــم
فقط شاید
بعدها با لبخندی تلخ
یــــادت کنــــم


اینجا صدای پا زیاد مـــیشنوم
امـــا
هـیچکدام تــــــو نیستــــی !
” دلــ♥ـــم “
خوش کرده خودش را به این فکر
که شاید
” پا برهـنه ” بیائی . . .


از کسی که دلش گرفته............
نپرسید: چرا؟!..................
ادمها وقتی نمی توانند "دلیل ناراحتیشان " را بیان کنند....
دلشان میگیرد...!!

ایـטּ روزهــآ آنـقَـدر بُغـضـَمـ سَـنـگـیـن شـُــده
کـه اَگــَر گــَـردَنــَمـــ را هَــمـ بــِــزَنــی ،
بـه جـآی خــــون , اَشـک مـــی ریـزَد


می گویند:
روزهای رفته را بگذار تا بروند
گفتم:
روزها همیشه میروند
اما با خاطرهها چه كنم؟


باران همیشه میبارد،اما مردم ستاره را بیشتر دوست دارند…..نامردیست آنهمه اشک را به یک چشمک فروختن…..


مَــرد میـــخواهد
خـــــاطره ها را بــــدون اشــــک
مــــرور کـــردن …


آدمــــ بــایـــــد یه "تـــُو" داشتـــه بـاشــــــه
کـه هـــر وقـت از هـمــــه چـــی خـسـتـه و نـا امیــد بـود
بـهـش بـگــه :
مـهـم اینـــه کـــه تــُـــو هستــــی
بیخـیـال دنیـــــــــا ...


| ϰ-†нêmê§ |